ตัฟซีรซูเราะฮฺอัตเตาบะฮฺ 17 (อายะฮฺ 25-27) | 3/1/66

Submitted by dp6admin on Sat, 07/01/2023 - 12:20
หัวข้อเรื่อง
- อุทาหรณ์จากสงครามหุนัยนฺ (10 เชาวาล ฮ.ศ.8)
-- สาเหตุและพื้นที่สงครามคือวาดียฺหุนัยนฺ อยู่ระหว่างเมืองมักกะฮฺกับฏออิฟ
-- ฝ่ายมุชริกีนมาจากเผ่าหะวาซินและษะกีฟ ซึ่งอยู่ที่ฏออิฟ มีทหารประมาณ 80000 ชีวิต
-- กองทัพมุสลิมหลังจากพิชิตมักกะฮฺ มีประมาณ 12000 คน ผู้คนต่างฮึกเหิม และคิดว่าจะชนะแน่นอน (มีคนส่วนหนึ่งที่เพิ่งเขารับอิสลาม จุดยืนในศาสนายังไม่มั่นคง) ตอนแรกแทบจะไม่รอด หนีกระจายกันไป แต่เมื่อนบีเรียกรวมพลก็กลับมาและได้รับชัยชนะในที่สุด
- มุมมองของมุสลิมต่อเหตุการณ์ต่างๆ ไม่จำเป็นต้องเหมือนคนทั่วไป
สถานที่
มุศ็อลลาไวท์แชนแนล
วันที่บรรยาย
11 จุมาดัลอาคิเราะฮฺ 1444
วันที่บรรยาย
ความยาว
76.00 นาที
มีวีดีโอ
ไม่มี
รายละเอียด

- อุทาหรณ์จากสงครามหุนัยนฺ (10 เชาวาล ฮ.ศ.8)
-- เกิดหลังจากพิชิตมักกะฮฺ เมืองหลวงของคาบสมุทรอาหรับ ซึ่งเป็นพื้นที่ของเผ่ากุเรช 
-- เผ่าที่มีอำนาจรองจากกุเรชจึงรวมตัวกันต่อต้าน คือ เผ่าหะวาซินและษะกีฟ อยู่แถวฏออิฟ ยกทัพใหญ่ 8 หมื่นชีวิต (พร้อมทรัพย์สิน อูฐ แพะ จำนวนมาก) มาเจอกับทัพมุสลิมที่หุนัยนฺ (เป็นลำธารที่ราบ อยู่ระหว่างมักกะฮฺกับฏออิฟ)
-- กองทัพมุสลิมหลังจากพิชิตมักกะฮฺ มีประมาณ 12000 คน ผู้คนต่างฮึกเหิม และคิดว่าจะชนะแน่นอน (มีคนส่วนหนึ่งที่เพิ่งเขารับอิสลาม จุดยืนในศาสนายังไม่มั่นคง) ตอนแรกแทบจะไม่รอด แต่ภายหลังชนะ

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ ۙ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئًا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ  

9:25 แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงช่วยเหลือพวกเจ้าแล้วในสนามรบอันมากมาย และในวันแห่งสงครามฮุนัยน์ด้วย ขณะที่การมีจำนวนมากของพวกเจ้าทำให้พวกเจ้าพึงใจ แล้วมันก็มิได้อำนวยประโยชน์แก่พวกเจ้าแต่อย่างใด และแผ่นดินก็แคบแก่พวกเจ้า ทั้งๆที่มันกว้างอยู่ แล้วพวกเจ้าก็หันหลังหนี

9:25 แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงช่วยเหลือพวกเจ้าแล้วในสนามรบอันมากมาย 
- อัลลอฮฺช่วยมาตลอดตั้งแต่สงครามบัดรฺ ไม่ว่าจะขอไม่ขอความช่วยเหลือก็ตาม
- ให้ขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺเป็นอันดับแรก นึกถึงอัลลอฮฺก่อนสิ่งอื่น ไม่ใช่วิถีทางสุดท้าย
- ความอ่อนแอหรือเข้มแข็ง อยู่ที่หัวใจ จุดเริ่มต้นของความเสียหายคือความอ่อนแอ ท้อแท้
- สำหรับผุ้ศรัทธา ความเข้มแข็ง-อ่อนแอ อยู่ที่อีมานในหัวใจ โดยเฉพาะการต่อสู้กับชัยฏอน นัฟซู

ระหว่างที่ฝ่ายมุสลิมต่างหนีกระจายไป ท่านนบีก็เรียกให้กลับมาสู้ แต่ไม่มีใครได้ยิน จึงให้อับบาส ซึ่งเสียงดัง เรียกชาวต้นไม้ ชาวอันซอร ชาวมุฮาจิรีน ฯลฯ คนที่ได้ยินก็รีบกลับมาช่วยท่านนบี

- อิบนุตัยมียะฮฺ ฟัตวาไม่ตรงกับผู้รู้ส่วนใหญ่จึงถูกขังคุก แต่ท่านมองว่าการขังคุกคือโอกาสค็อลวะฮฺ ได้ทำอิบาดะฮฺและรำลึกถึงอัลลอฮฺอย่างสงบ
- มุมมองของมุสลิม ไม่จำเป็นต้องเหมือนคนทั่วไป
- ท่านอุษมานถูกกล่าวหาว่าหนีสงคราม
- ต้นเดือนเชาวาล (หลังพิชิตมักกะฮฺไม่ถึงเดือน) ชาวษะกีฟ ยกทัพมาจากฏออิฟ ท่านนบีจึงต้องยกทัพไปสู้ ซึ่งมีพวกที่เพิ่งเข้ารับอิสลามตอนพิชิตมักกะฮฺไปด้วย (อัตตุละกออฺ  الطلقاء - นบีปล่อยเป็นอิสระไม่ลงโทษ,บางคนก็ไม่เข้ารับอิสลาม) 
- ธุรกิจของกุเรชคือ ดอกเบี้ย โสเภณี ขายเจว็ด ค้าอาวุธ
- ศ็อฟวาน (ลูกของอุบัย อิบนุค่อลัฟ ศัตรูอิสลามตัวฉกาจ) เป็นพ่อค้าอาวุธ ไม่เข้ารับอิสลาม

ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ  

9:26 และอัลลอฮฺก็ได้ทรงประทานลงมาซึ่งความสงบใจจากพระองค์แก่รอซูลของพระองค์และแก่บรรดาผู้ศรัทธาเหล่านั้น และได้ทรงให้ไพร่พลลงมา ซึ่งพวกเจ้าไม่เห็นพวกเขา และได้ทรงลงโทษบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเหล่านั้นและนั่นคือการตอบแทนแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

- สะกีนะฮฺ - ความสงบใจ, นิ่ง
- ท่านนบีแนะนำเมื่ออีมานตก ให้กล่าว อามันตุบิลลา หรือ อ่านกุลฮุวัลลอฮุอะฮัด
- การขอต่อกันด้วย "ความเป็นเครือญาติ"
- ษุมามะฮฺ อิบนุอะซาล ชาวยะมันที่ถูกจับเป็นเชลย และถูกมัดไว้ที่เสาในมัสจิดนบี และได้เข้ารับอิสลามเพราะเห็นสภาพชีวิตมุสลิม

ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ  

9:27 และพระองค์ก็ทรงอภัยโทษหลังจากนั้นแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษผู้ทรงเอ็นดูเมตตา

- นบีบอกว่าจากเผ่าษะกีฟจะมี 2 คนเลว คนหนึ่งคือ
-- อัลมุคตาร คนขี้โกหก อ้างตัวเป็นพระเจ้า ภายหลังถูกประการ
-- อัลฮัจจาร อัษษะกอฟี เป็นผู้ปกครองที่โหดร้าย ฆ่าเศาะฮาบะฮฺ อุละมาอฺมากมาย

- มุฮัมมัด อิบนุกอซิม อัษษะกอฟี - แม่ทัพพิชิตอินเดีย

 at-tawbah    at-tawbah

 at-tawbah    at-tawbah

WCimage
ตัฟซีรซูเราะฮฺอัตเตาบะฮฺ 17 (อายะฮฺ 25-27) | 3/1/66