สู่อีหม่านที่มั่นคง ตอนที่ 77 การกำหนดเวลาเฉพาะเพื่อซิกรุลลอฮฺ - การรำลึกถึงอัลลอฮฺนั้นเป็นภารกิจที่มุอ์มินทุกคนต้องปฏิบัติในทุกวันทุกคนแต่สำหรับคนที่ไม่สามารถสรรเสริญสดุดีอัลลอฮฺได้อย่างสม่ำเสมอก็ควรที่จะกำหนดให้มีช่วงเวลาในหนึ่งวันหนึ่งคืนของเขาที่ใช้ในการซิกรุลลอฮฺเป็นเวลาพิเศษซึ่งเป็นการกระทำที่ย่อมจะทำให้ชีวิตหรือเวลาของเขานั้นมีบะเราะกะฮ์ถึงแม้เราจะพลาดหรือลืมหรือติดภารกิจไม่สามารถซิกรุลลออ์ในช่วงเวลาที่เรากำหนดไว้ก็ควรเอามาชดใช้ในช่วงเวลาอื่น
.
พี่น้องผู้ศรัทธาที่เคารพทั้งหลายครับ อัสสลามุอลัยกุมวะเราะห์มะตุลลอฮิวะบะเราะกาตุฮฺ
การรำลึกถึงอัลลอฮฺนั้นเป็นภารกิจที่มุอ์มินทุกคนต้องปฏิบัติในทุกวันทุกคน แต่สำหรับคนที่ไม่สามารถสรรเสริญสดุดีอัลลอฮฺได้อย่างสม่ำเสมอก็ควรที่จะกำหนดให้มีช่วงเวลาในหนึ่งวันหนึ่งคืนของเขาที่ใช้ในการซิกรุลลอฮฺเป็นเวลาพิเศษซึ่งเป็นการกระทำที่ย่อมจะทำให้ชีวิตหรือเวลาของเขานั้นมีบะเราะกะฮฺ ถึงแม้เราจะพลาดหรือลืมหรือติดภารกิจไม่สามารถซิกรุลลออ์ในช่วงเวลาที่เรากำหนดไว้ก็ควรเอามาชดใช้ในช่วงเวลาอื่น
ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า
مَن نامَ عن حِزْبِهِ، أوْ عن شيءٍ منه، فَقَرَأَهُ فِيما بيْنَ صَلاةِ الفَجْرِ، وصَلاةِ الظُّهْرِ، كُتِبَ له كَأنَّما قَرَأَهُ مِنَ اللَّيْلِ
ความว่า “ใครก็ตามที่ได้นอนหลับจนพลาดจากการอ่านการสรรเสริญตามจำนวนหรือช่วงเวลาที่เขากำหนดไว้เพื่ออิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺนั้น หากเขานำสิ่งที่พลาดไปในเวลากลางคืนนี้ไปอ่านชดเชยในช่วงเวลาระหว่างการละหมาดศุบหิถึงละหมาดซุฮฺริ ก็จะถูกบันทึกสำหรับเขาประหนึ่งว่าเขาได้อ่านมันในเวลากลางคืน” (มุสลิม)
หมายถึงว่าส่วนที่พลาดไปในตอนกลางคืนนั้นหากเขานำมาชดใช้ในตอนกลางวันระหว่างศุบหิถึงซุฮฺริก็จะถือว่าเป็นการกระทำที่เปรียบเสมือว่าได้กระทำในช่วงเวลาแท้ๆ ที่เขาได้กำหนดไว้ซึ่งจะเป็นการบ่งบอกว่าเมื่อการกระทำอิบาดะฮฺชนิดใดที่เรากำหนดไว้ว่าจะทำในทุกวันทุกคืนนั้นหากเราพลาดไปก็ควรนำไปชดใช้ในเวลาอื่น เหมือนเรื่องละหมาดฟัรฎูหากเราพลาดเวลาหนึ่งไปก็ต้องไปใช้ในเวลาอื่น แม้กระทั่งการละหมาดสุนนะฮฺ หากว่าเราไม่สามารถกระทำในเวลาของมัน อุละมาอฺก็ส่งเสริมให้นำไปชดใช้ในเวลาอื่น การซิกรุลลอฮฺก็เช่นเดียวกันจะยาวนานหรือสั้นเพียงเล็กน้อยก็ตามแต่เราควรกำหนดให้มีช่วงเวลาเฉพาะสำหรับการรำลึกถึงอัลลอฮฺ
การดุอาอฺ และเวลาที่มีความสำคัญมีความจำเริญก็คือช่วงเวลาสุดท้ายของกลางคืนหรือช่วงเวลาสะหัรที่อัลลอฮ สุบฮานะฮูวะตะอาลา จะลงมายังชั้นฟ้าดุนยาและประกาศว่าพระองค์จะทรงตอบรับการวิงวอนของทุกคน จะทรงให้อภัยโทษแก่ทุกคนที่วิงวอนขอต่อพระองค์ ทุกคนที่เสนอตัวในช่วงเวลานี้และขอดุอาอฺ วิงวอนต่ออัลลอฮฺนั้น พระองค์ก็จะตอบรับและจะประทานการอภัยโทษแก่เขา ดังนั้นการที่เราจะแสวงหาช่วงเวลาเพื่อการสรรเสริญสดุดีต่ออัลลอฮฺนั้นเป็นสิ่งที่มุอ์มินทุกคนต้องปฏิบัติหรือควรที่จะปฏิบัติ
อัลลอฮฺตรัสว่า
{وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا}
ความว่า “และพระองค์คือผู้ที่กำหนดให้กลางวันและกลางคืนนั้นสลับเปลี่ยนหมุนเวียนกันสำหรับบุคคลที่ประสงค์ที่จะรำลึกหรือผู้ที่ประสงค์จะขอบคุณ” (อัลฟุรกอน : 62)
สำหรับมุอ์มินที่ตั้งใจทำอิบาดะฮฺ ตั้งใจสดุดีอัลลอฮฺก็จะมีกลางวันและกลางคืนสลับเปลี่ยนหมุนเวียนกันซึ่งเราสามารถที่จะเลือกเวลาที่เหมาะสมสำหรับเรา อัลหะสัน อัลบัศรี ได้อธิบายอายะฮฺนี้ว่า “ใครก็ตามที่ไม่มีความสามารถทำอิบาดะฮฺหรือสรรเสริญสดุดีอัลลอฮฺในยามกลางคืน ก็จะมีช่วงกลางวันสำหรับเขา และใครก็ตามที่ไม่มีความสามารถในช่วงกลางวัน ก็จะมีโอกาสสำหรับเขาในช่วงกลางคืน”
อัลเกาะตาดะฮฺได้กล่าวว่า “แท้จริงมุอ์มินนั้นคือผู้ที่อาจจะลืมซิกรุลลอฮฺในช่วงกลางคืนแต่ก็จะกระทำมันในช่วงกลางวัน หรือหากว่าหลงลืมในช่วงกลางวันก็จะไปกระทำมันในช่วงกลางคืนแทน” หมายความว่าเขามีทางออกจากการที่จะไม่หลงลืมอัลลอฮฺ สุบฮานะฮูวะตะอาลา ในการที่จะสรรเสริญอัลลอฮฺในทุกเวลา โดยเฉพาะเวลาที่จะมีการตั้งสมาธิในการซิกรุลอฮฺ ในการรำลึกถึงอัลลอฮฺอย่างลึกซึ้ง ถึงแม้ว่าการซิกรุลลอฮฺนั้นจะมีจำนวนน้อยก็ตาม เพราะแท้จริงศาสนาไม่ได้เน้นจำนวนมากมาย บางคนนึกว่าต้องซิกรุลลอฮฺเป็นพันเป็นหมื่นเป็นล้านครั้ง แต่แท้จริงจำนวนนั้นไม่ใช่เป้าหมาย ทว่าศาสนาส่งเสริมให้มีสมาธิ มีความนอบน้อมในการทำอิบาดะฮฺ มีคุชูอ์ ให้จิตใจของเรานั้นประสานกับอวัยวะต่างๆ เมื่อมีการทำอิบาดะฮฺ ไม่ว่าจะเป็นการละหมาด การอ่านอัลกุรอาน การซิกรุลลอฮฺ หรือการทำอิบาดะฮฺโดยทั่วไป ก็ให้มีการประสานระหว่างอวัยวะโดยทั่วไปกับหัวใจของเราที่จะเป็นศูนย์แห่งการตั้งเจตนารมณ์ที่ดีงาม
หากว่าจำนวนน้อยและเราปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ นั่นคือลักษณะการปฏิบัติของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ดังที่ท่านหญิงอาอิชะฮฺได้รายงานว่าท่านนบีได้กล่าวว่า
أَحَبُّ الأعمالِ إلى اللهِ أدْومُها و إن قَلَّ
ความว่า “แท้จริงการกระทำที่อัลลอฮฺทรงโปรดก็คือการกระทำที่สม่ำเสมอแม้จะมีจำนวนน้อย” (มุสลิม)
โดยอัลกอซิม อิบนุ มุฮัมมัด ซึ่งเป็นหลานของท่านหญิงอาอิชะฮฺได้กล่าวเสริมว่า “เมื่อท่านหญิงอาอิชะฮฺได้ปฏิบัติการงานใดๆ แล้ว เธอก็จะกระทำมันอย่างสม่ำเสมอ”
ท่านอัลเกาะมะฮฺได้ถามท่านหญิงอาอิชะฮฺว่าการกระทำของท่านนบีนั้นมีลักษณะอย่างไร ท่านเคยปฏิบัติการงานเฉพาะสำหรับบางวันหรือไม่? ท่านหญิงอาอิชะฮฺจึงตอบว่า “ท่านนบีไม่มีการงานใดพิเศษที่กำหนดไว้ในแต่ละวัน แต่การกระทำของท่านนบีนั้นสม่ำเสมอ และมีใครในหมู่พวกท่านสามารถกระทำเช่นนั้นได้” กล่าวคือเมื่อท่านนบีได้ละหมาดสุนนะฮฺใดแล้วท่านก็จะกระทำอย่างสม่ำเสมอไม่ใช่ละหมาดวันนึงแล้วทิ้ง เมื่อท่านได้รำลึกถึงอัลลอฮฺช่วงเวลาหนึ่งท่านก็จะรักษาไว้ และท่านได้กล่าวแก่เศาะหาบะฮฺท่านหนึ่งว่า “และท่านอย่าเป็นเหมือนคนนั้นที่เคยละหมาดกลางคืนแล้วก็ละทิ้งไป”
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้สอนประชาชาติของท่านให้พยายามรักษาในสิ่งที่เราสามารถปฏิบัติได้อย่างสม่ำเสมอแม้ว่าจำนวนจะน้อยก็ตาม ท่านถูกถามว่าการงานใดเป็นที่รักของอัลลอฮฺ ท่านก็ตอบว่า “การงานที่สม่ำเสมอถึงแม้ว่าจะน้อยก็ตาม” และท่านได้กล่าวเสริมว่า “พวกท่านจงขยันกระทำในการงานที่พวกท่านสามารถกระทำได้ เพราะแท้จริงอัลลอฮฺจะไม่ทรงเบื่อจนกว่าพวกท่านจะเบื่อ” หมายถึงการงานที่เป็นสุนนะฮฺต่างๆ หากจะทำให้เลือกสิ่งที่ทำแล้วสามารถรักษาไว้ได้อย่างสม่ำเสมอเพราะอัลลอฮฺจะยังทรงเมตตาให้เกียรติพวกท่านตราบที่ยังอิบาดะฮฺต่อพระองค์อย่างสม่ำเสมอ แต่เมื่อพวกท่านละทิ้งการทำอิบาดะฮฺพระองค์ก็จะละทิ้งพวกท่านเช่นกัน เพราะฉะนั้นการที่เราจะรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเรากับอัลลอฮฺ สุบฮานะฮูวะตะอาลา นั้นก็ขึ้นอยู่กับการที่เรารักษาการทำอิบาดะฮฺอย่างสม่ำเสมอ
สิ่งที่ผมอยากจะแนะนำให้พี่น้องปฏิบัติ การที่เราจะทำอิบาดะฮฺไม่ได้หมายความว่าเราต้องมีพิธีต้องมีลักษณะอะไรที่ยุ่งยาก ศาสนาอิสลามของเรานั้นไม่เน้นเรื่องพิธีเรื่องการบูชาที่ต้องมีบรรยากาศ มีสิ่งแวดล้อมที่จะทำให้เรารู้สึกว่าเราอยู่ในการทำอิบาดะฮฺ มุสลิมสามารถอยู่ในลักษณะการทำอิบาดะฮฺโดยไม่ต้องมีอะไรยุ่งยาก การที่เขาจะอิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺ สดุดีต่อพระองค์นั้นเป็นสิ่งที่สามารถกระทำได้ในทุกเมื่อทุกเวลา ดังที่อัลลอฮฺตรัสว่า
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ...
ความว่า “บรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮฺในสภาพที่ยืน นั่งและนอนตะแคง...” (อาละอิมรอน : 191)
บรรดาผู้ศรัทธาที่มีสติปัญญาคือผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮฺในช่วงที่ยืน นั่งหรือแม้กระนั่งช่วงที่นอนก็ซิกรุลลอฮฺ จะอยู่ที่ไหนก็ซิกรุลลอฮฺซึ่งผมได้เคยบอกพี่น้องว่าการซิกรุลลอฮฺคือการกล่าวด้วยลิ้นพร้อมกับการตั้งสมาธิและพิจารณาความหมายในการซิกรุลลอฮฺ และเราสามารถรำลึกถึงพระองค์ได้ทุกเวลาแม้แต่ในขณะที่เราไม่สามารถกล่าวด้วยลิ้นได้เราก็รำลึกถึงพระองค์ในสิ่งที่จะสร้างอีหม่านเช่นการรำลึกถึงวันกิยามะฮฺและความยากลำบากในวันนั้น หรือรำลึกถึงสวนสวรรค์ที่เราคิดถึง สวรรค์ที่อัลลอฮฺได้เตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ศรัทธา ซึ่งการคิดถึงหรือรำลึกถึงสวรรค์ก็จะช่วยให้เราขยันทำอิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺ สุบฮานะฮูวะตะอาลา หรือการรำลึกอันตรายของนรก การทรมาน การลงโทษ ความยากลำบากของชาวนรก ก็จะเป็นสาเหตุให้เรากลัวสิ่งชั่วร้าย การกระทำอันเลวร้าย หลีกเลี่ยงจากการฝ่าฝืนหลักการศาสนา การสับเปลี่ยนการรำลึกเช่นนี้จะช่วยให้เราสามารถนึกถึงอัลลอฮฺ นึกถึงสิ่งดีงามตลอดกาล
การที่เราสะสมอะมัลศอลิห์หรือการงานที่ดีงามในอิสลามนั้นไม่เป็นสิ่งที่ยุ่งยากหรือลำบาก
สำหรับบรรดาผู้ศรัทธานั้นสามารถทำธุรกิจกับอัลลอฮฺ สุบฮานะฮูวะตะอาลา ได้อย่างง่ายดายด้วยการขยันซิกรุลลอฮฺ สดุดีอัลลอฮฺและรำลึกถึงพระองค์อย่างสม่ำเสมอ นี่คือสิ่งที่ผมอยากพูดคุยกับพี่น้องอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างความเข้าใจในประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวกับการซิกรุลลอฮฺ โดยเฉพาะการอ่านอัลกุรอาน ก็อาจจะมีโอกาสที่จะพูดกันในเรื่องนี้ในครั้งต่อไป
ฝากไว้กับพี่น้องเพียงเท่านี้นะครับวัสสลามุอะลัยกุมวะเราะห์มะตุลลอฮิวะบะเราะกาตุฮฺ
เรียบเรียงจาก สู่อีมานที่มั่นคง ครั้งที่ 77, ชัยคฺริฎอ อะหมัด สมะดี
ผู้เรียบเรียง อบูซัยฟุลลอฮฺ
- Printer-friendly version
- Log in to post comments
- 6 views