ญามิอุลอุลูมวัลหิกัม ครั้งที่ 173 (หะดีษที่ 47/2)

Submitted by admin on Fri, 20/06/2014 - 13:39
หัวข้อเรื่อง
- มุมมองของบรรดาสะลัฟในเรื่องความหิว-อิ่ม, ความอ้วน,
- อัลลอฮฺจะให้ความหิวเฉพาะคนที่พระองค์รัก,
- ผู้ใดที่อาหารน้อยจะเข้าใจและสามารถอธิบายให้คนอื่นเข้าใจ, และจะเบาบาง(คือจะสดใส), อ่อนโยน,
- และการรับประทานอาหารมากเกินไปจะทำให้ความสามารถในการทำสิ่งต่างๆ ลดลง
สถานที่
มัสญิดบ้านตึกดิน ราชดำเนิน
วันที่บรรยาย
21 ชะอฺบาน 1435
วันที่บรรยาย
วันที่อัพ
ขนาดไฟล์
17.30 mb
ความยาว
72.00 นาที
มีวีดีโอ
มี
รายละเอียด

الحديث السابع والأربعون 
หะดีษที่ 47
 
عَنِ المِقدامِ بنِ مَعدِ يكرِبَ قالَ : سَمِعْتُ رَسولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَقولُ
 
ความว่า : จากมิกดาม บินมะอฺดีกะริบ กล่าวว่า ฉันได้ยินท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า :
 
 ما مَلأ آدميٌّ وِعاءً شَرّاً مِنْ بَطْنٍ ،
"ลูกหลานอาดัมจะมีบรรจุภาชนะด้วยอาหารเลวร้ายไปกว่าท้องหรือกระเพาะของตนเอง 
 
بِحَسْبِ ابنِ آدمَ أَكَلاتٌ يُقِمْنَ صُلْبَهُ ،
เพียงพอแล้วสำหรับลูกหลานอาดัมที่จะกินอาหารบางคำบางมื้อให้อยู่ได้ 
 
فإنْ كَانَ لا مَحالَةَ ، فَثُلُثٌ لِطعامِهِ ، وثُلُثٌ لِشَرابِهِ ، وثُلُثٌ لِنَفسه ))
แต่ถ้าหากมีความจำเป็นต้องกิจมากกว่านั้น(มากกว่าหลายคำ) ก็ให้มีหนึ่งในสามสำหรับอาหาร และหนึ่งในสามสำรหับเครื่องดื่ม และหนึ่งในสามสำหรับไว้หายใจ"
 
رواهُ الإمامُ أحمَدُ والتِّرمِذيُّ والنَّسائيُّ وابنُ ماجَهْ ، وقَالَ التِّرمِذيُّ : حَدِيثٌ حَسَنٌ .

 
วีดีโอ

 
وروى المروذي عن أبي عبد الله قول ابن عمر هذا من وجوه ، فروى بإسناده عن ابن سيرين ، قال : قال رجل لابن عمر : ألا أجيئك بجوارش ؟ قال : وأيُّ شيء هو ؟ قال : شيءٌ يَهضِمُ الطعامَ إذا أكلته ، قال : ما شبعتُ منذ أربعةِ أشهر ، وليس ذاك أني لا أقدر عليه ، ولكن أدركت أقواماً يجوعون أكثرَ مما يشبعون ( ) .
4.16 อบีอับดิลลาฮฺ (อิมามอะหมัด) กล่าวว่า อับดุลลอฮฺ อิบนุอุมัร ถูกถามว่าคนที่กินอาหารอิ่มตลอด(บ่อยครั้ง) เขาจะรู้สึกหัวใจอ่อนโยนมั้ย ท่านตอบว่า ไม่น่าจะ
ชายคนหนึ่งมาบอกกับอิบนิอุมัรว่า ท่านอยากทานญะวาริชมั้ย ? 
อิบนิอุมัรถามว่า ญะวาริชคืออะไร, มันเป็นพืชที่ช่วยย่อยอาหาร
อิบนิอุมัร - ฉันน่ะสี่เดือนไม่เคยกินอิ่มเลย จะกินพืชนี้ทำไม ไม่ใช่ว่าฉันไม่สามารถอิ่ม (ไม่ใช่ว่าจน) แต่ทว่า ข้าพเจ้าได้ร่วมสมัยกับบุคคลที่เขาหิวมากกว่าอิ่ม (หมายถึงท่านนบีและเศาะฮาบะฮฺ)
 
وبإسناده عن نافع ، قال : جاء رجل بجوارش إلى ابن عمر ، فقال : ما هذا ؟ قال : جوارش : شيءٌ يُهضَمُ به الطعامُ ، قال : ما أصنع به ؟ إنِّي ليأتي عليَّ الشهرُ ما أشبع فيه من الطعام ( ) .
وبإسناده عن رجلٍ قال : قلتُ لابنِ عمر : يا أبا عبد الرحمان رَقَّتْ مضغتك ، وكَبِرَ سِنُّكَ ، وجلساؤك لا يعرفون لك حَقَّك ولا شَرَفَك ، فلو أمرتَ أهلك أنْ يجعلوا لك شيئاً يلطفونك إذا رجعتَ إليهم ، قال : وَيْحَكَ ، واللهِ ما شبعتُ منذ إحدى عشرة سنة ، ولا اثنتي عشرة سنة ، ولا ثلاث عشرة سنة ، ولا أربع عشرة سنة مرَّة واحدة ، فكيف بي وإنَّما بقي مني كظِمْءِ الحمار ( ) .
وبإسناده عن عمرو بن الأسود العنسي أنَّه كان يدعُ كثيراً من الشبع مخافة الأشر ( ) .
อัมรฺ บินอัลอัสวัด จะละทิ้งความอิ่มเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความตะกับบุร(ยโส, ความกล้าในการทำความชั่ว)
 
وروى ابن أبي الدنيا في كتاب " الجوع " ( ) بإسناده عن نافع ، عن ابنِ عمر ، قال : ما شبعتُ منذُ أسلمت .
อิบนุอบิดดุนยา (อุละมาอฺหะดีษสมัยศตวรรษที่ 4-5 ท่านได้รวบรวมหะดีษในหมวดเดียวกันเป็นเล่มๆ และท่านได้เขียนเล่มหนึ่งรวบรวมหะดีษเกียวกับความหิว – ท่านอับดุลลอฮฺอิบนุอุมัรกล่าวว่า ตั้งแต่เข้ารับอิสลาม ข้าพเจ้าไม่เคยอิ่ม
 
وروى بإسناده ( ) عن محمد بن واسع ، قال : مَنْ قلَّ طُعْمُه فهم ، وأفهم ، وصفا ، ورقَّ ، وإنَّ كَثرةَ الطَّعام ليُثقل صاحبه عن كثير مما يُريد .
อิบนุอะบิดดุนยา – มุฮัมมัด อิบนุวาสีอฺ “ผู้ใดที่อาหารน้อยจะเข้าใจและสามารถอธิบายให้คนอื่นเข้าใจ, และจะเบาบาง(คือจะสดใส), อ่อนโยน, และการรับประทานอาหารมากเกินไปจะทำให้ความสามารถในการทำสิ่งต่างๆ ลดลง
وعن أبي عبيدة الخَوَّاص ، قال : حَتْفُكَ في شبعك ، وحَظُّك في جوعك ، إذا أنت شبعتَ ثقلتَ ، فنِمْتَ ، استمكن منك العدوُّ ، فجثم عليك ، وإذا أنت تجوَّعت كنت للعدو بمرصد ( ) .
อบีอุบัยยฺ อัลเคาวาซ “ความหายนะของท่านขึ้นอยู่กับความอิ่มของท่าน และโชคดีของท่านขึ้นอยู่กับความหิวของท่าน, หากท่านอิ่ม ท่านก็จะมีน้ำหนักเยอะ (ท่านจะไม่สดชื่น) จะง่วงและนอน ศัตรู(ชัยฏอน)ก็จะมาขี่คอ หากท่านหิว ท่านก็จะระวังศัตรูได้
وعن عمرو بن قيس ، قال : إيَّاكُمْ والبِطنة فإنَّها تُقسِّي القلب ( ) .
وعن سلمة بنِ سعيد قال : إنْ كان الرجلُ لَيُعيَّر بالبِطنة كما يُعير بالذنب يَعمَلُهُ ( ) .
พวกท่านจงระวังเรื่องความอ้วน (ความอิ่ม จุก) เพราะมันทำให้หัวใจกระด้าง
 
وعن بعض العلماء قال : إذا كنت بطيناً ، فاعدد نفسك زمناً حتى تخمص ( ) .
25.0 อุละมาอฺบางท่านบอกว่า หากท่านเป็นคนอ้วน ก็ให้ลดน้ำหนักระยะหนึ่งให้หุ่นดีหน่อย 
وعن ابن الأعرابي قال : كانت العربُ تقول : ما بات رجلٌ بطيناً فتمَّ عزمُه ( ) .
อิบนุอะอฺรอบี – สุภาษิตอาหรับ “ไม่มีใครอ้วนๆ ที่นอนหลับทุกวันจะประสบความสำเร็จในชีวิต
 
وعن أبي سليمان الداراني قال : إذا أردتَ حاجةً من حَوائجِ الدُّنيا والآخرة ، فلا تأكل حتَّى تقضيها ، فإنَّ الأكلَ يُغير العقل ( ) .
หากท่านประสงค์อะไรสักอย่างจากดุนยา มีโครงการหรือสิ่งใดที่ต้องการจากอาคิเราะฮฺ ท่านอย่ากินจนกว่าจะประสบความสำเร็จ เพราะการกินบ่อยจะเปลี่ยนสติปัญญา
وعن مالك بن دينار قال : ما ينبغي للمؤمن أنْ يكونَ بطنه أكبرَ همه ، وأنْ تكونَ شهوته هي الغالبة عليه ( ) .
มาลิก อิบนุดีนาร – ไม่สมควรสำหรับผู้ศรัทธาที่จะให้ท้องของเขาคือวัตถุประสงค์(เป้าหมาย)ใหญ่ในชีวิต
قال : وحدثني الحسنُ بن عبد الرحمان ، قال : قال الحسن أو غيره : كانت بلية أبيكم آدم  أكلةً ، وهي بليتُكم إلى يوم القيامة ( ) .
อัลหะซันอัลบัศรีหรือท่านอื่น – โอ้มนุษย์ทั้งหลาย พึงทราบเถิดว่า ปัญหาของท่านนบีอาดัม (ที่ทำให้ออกจากสวรรค์) นั้นคืออาหาร ซึ่งอาหารคำนั้นก็จะเป็นปัญหาของพวกเจ้าจนกระทั่งวันกิยามะฮฺ
قال : وكان يُقال : من ملك بطنه ، ملك الأعمالَ الصالحة كلها ( ) ، وكان يُقال : لا تَسكُنُ الحِكمةُ معدة ملأى ( ) .
ภาษิตของคนรุ่นเก่า ผู้ใดที่สามารถควบคุมท้องตนเองได้ เขาก็สามารถควบคุมการงานทั้งหมดได้, ความรู้และปรัชญา จะไม่อยู่กับคนที่มีกระเพาเอิบอิ่ม(จนจุก)
وعن عبد العزيز بن أبي رواد قال : كان يُقال : قِلة الطعام عونٌ على التسرُّع إلى الخيرات ( ) .
คนโบราณกล่าวว่า อาหารน้อย(กินน้อย) ช่วยให้เรารีบเร่งในการทำความดี แต่ถ้ากินมากจะทำให้เราขี้เกียจ
وعن قثم العابد قال : كان يُقال : ما قلَّ طعمُ امرئٍ قطُّ إلا رقَّ قلبه ، ونديت عيناه ( ) .
คนรุ่นก่อนกล่าวว่า ผู้ใดอาหารน้อยหัวใจจะอ่อนโยน ดวงตาจะหลั่งไหลด้วยน้ำตา (ซาบซึ้งได้ง่าย)
وعن عبد الله بن مرزوق قال : لم نَرَ للأشر مثل دوام الجوع ، فقال له أبو 
عبد الرحمان العمري الزاهد : وما دوامه عندك ؟ قالَ : دوامُه أنْ لا تشبع أبداً . قالَ : وكيف يقدر من كانَ في الدنيا على هذا ؟ قال : ما أيسرَ ذلك يا أبا عبد الرحمان على أهل ولايته ومن وفَّقه لطاعته ، لا يأكل إلا دونَ الشبع هو دوامُ الجوع ( ) .
ไม่มีอะไรที่รักษากิเลส (ตะกับบุร เย่อหยิ่ง กล้าหาญในการทำความชั่ว)  นอกจากการให้หิวบ่อย 
การถือศีลอดทำให้เราหิว หัวใจเราจะสงบอ่อนโยน
การรักษากิเลสโดยให้หิวบ่อยนั้นต้องให้หิวแค่ไหน ?  อย่าให้อิ่มเลย
แล้วคนที่อยู่ในดุนยานี้เขาจะไหวเหรอ ? มันเป็นเรื่องง่ายสำหรับคนใกล้ชิดกับอัลลอฮฺและผู้ที่อัลลอฮฺช่วยเหลือเขาในการทำอิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺ
ويشبه هذا قول الحسن لما عرض الطعامَ على بعض أصحابه ، فقال له : أكلتُ حتى لا أستطيع أنْ آكل ، فقال الحسن : سبحان الله ويأكل المسلم حتى لا يستطيع أن يأكل ؟! ( ) .
37.4
อัลหะซัน – เลี้ยงอาหารเพื่อนๆ คนนึงบอกว่า อิ่มแล้ว กินจนกินไม่ได้แล้ว อัลหะซันบอกว่า  “ซุบฮานัลลอฮฺ* มีด้วยเหรอมุสลิมที่กินจนจุกน่ะ”
(*ซุบฮานัลลอฮฺ – นบีและเศาะฮาบะฮฺมักจะใช้กับเรื่องแปลกๆ หรือเรื่องที่มีข้อตำหนิ คำว่า  ซุบฮานัลลอฮฺ คือ มหาบริสุทธิ์แดอัลลอฮฺ อัลลอฮฺทรงไม่มีข้อตำหนิใดๆ)
وروى أيضاً بإسناده عن أبي عمران الجوني ، قال : كان يقال : من أحبّ أن يُنوَّرَ لهُ قلبُه ، فليُقِلَّ طُعمَه ( ) .
บรรพชนยุคแรกพูดว่า ผู้ใดอยากให้หัวใจสว่างให้กินน้อย
وعن عثمان بن زائدة قال : كتب إليَّ سفيان الثوري : إنْ أردت أنْ يصحَّ 
جسمك ، ويَقِلَّ نومك ، فأقلَّ من الأكل ( ) .
ซุฟยาน อัษเษารี เขียนจดหมายถึงท่านอุษมานเพื่อนของท่านว่า ท่านอยากจะให้ร่างกายแข็งแรงและสามารถนอนน้อย (จะได้มีเวลาทำอิบาดะฮฺนาน อ่านหนังสือได้เยอะ) ให้กินน้อยๆ
وعن ابن السَّماك قال : خلا رجل بأخيه ، فقال : أي أخي ، نحن أهونُ على الله من أنْ يُجيعنا ، إنَّما يُجيع أولياءه .
มีชายคนหนึ่งเตือนพี่น้องเขาไปเตือนโดยลำพังว่า พี่จ๋า แท้จริงอัลลอฮฺไม่ต้องการหรอกที่จะให้เราหิว แต่อัลลอฮฺประสงค์จะให้ผู้ที่ใกล้ชิดกับอัลลอฮฺ อยู่ในสภาพที่ไม่อิ่ม(หิว) จะได้มีความสามารถทำอิบาดะฮฺเยอะ
-- หมายความว่ามนุษย์ทุกคนสามารถเลือกได้ ไม่ว่าจะร่ำรวยแค่ไหน แต่ก็เลือกที่จะอยู่อย่างยากจนได้  จุดเด่นของมนุษย์ที่ต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่น (เช่นมลาอิกะฮฺ) คือมนุษย์มีสิทธิ์เลือก สิ่งสำคัญอยู่ที่เราจะเลือกอะไร ความดีหรือความชั่ว
وعن عبد الله بن الفرج قال : قلت لأبي سعيد التميمي : الخائف يشبعُ ؟ قالَ : لا ، قلت : المشتاق يشبع ؟ قالَ : لا .
คนที่กลัวเขาจะกินจนอิ่มมั้ย ? คนที่คิดถึงคนอื่นเขาจะกินอิ่มมั้ย ?   ไม่
คนที่กลัวอัลลอฮฺ กลัวนรก หรือคิดถึงอัลลอฮฺ ก็ไม่ควรที่จะอิ่ม
 
ริยาหฺ อัลก็อยซียฺ
وعن رياح القيسي أنه قُرِّبَ إليه طعامٌ ، فأكل منه ، فقيل لهُ : ازدد فما أراك شبعتَ ، فصاح صيحة وقال : كيف أَشبَعُ أيام الدنيا وشجرةُ الزقوم طعامُ الأثيم بين 
يدي ؟ فرفع الرجلُ الطعام من بين يديه ، وقال : أنت في شيء ونحن في شيء ( ) .
 
قال المروذي : قال لي رجل : كيف ذاك المتنعمُ ؟ يعني : أحمد ، قلتُ له : وكيف هو متنعم ؟ قال : أليس يجد خبزاً يأكل ، وله امرأة يسكن إليه ويطؤها ، فذكرتُ ذلك لأبي عبد الله ، فقال : صدق ، وجعل يسترجِعُ ، وقال : إنا لنشبع .
อัลมัรรูซี (ลูกศิษย์อิมามอะหมัด)
المتنعمُ  -  เจ้าสำราญ  -  
 
وقال بشر بنُ الحارث : ما شبعت منذ خمسينَ سنة ، وقال : ما ينبغي للرجل أنْ يشبع اليوم من الحلال ؛ لأنَّه إذا شبع من الحلال ، دعته نفسُه إلى الحرام ، فكيف من هذه الأقذار ؟ ( )
 
وعن إبراهيم بن أدهم قال : من ضبط بطنه ، ضبط دينَه ، ومن ملك جُوعَه ، ملك الأخلاق الصالحة ، وإنَّ معصية الله بعيدةٌ من الجائع ، قريبةٌ من الشبعان ، والشبعُ يميت القلبَ ، ومنه يكونُ الفرحُ والمرح والضحك .
อิบรอฮีม อิบนุอัดฮัม – ผู้ใดที่ควบคุมท้อง, ควบคุมศาสนา, ผู้ใดที่บริหารความหิว ก็สามารถบริหารมารยาทอันดีงาม, การทำความผิดนี่ชั่งห่างไกลจากคนที่มีความหิวเสมอ การทำความผิดช่างใกล้ชิดกับคนที่อิ่มเสมอ, ความอิ่มสามารถทำให้หัวใจตาย (ไม่รับรู้สิ่งดีๆ จากวะฮยฺ คำสอนได้), การละเล่น(หัวเราะสนุกสนาน)มักจะเกิดจากอารมณ์คนอิ่ม 
 
وقال ثابت البناني : بلغنا أنَّ إبليس ظهر ليحيى بن زكريا عليهما السّلام ، فرأى عليه معاليق من كلِّ شيءٍ ، فقال له يحيى : يا إبليس ، ما هذه المعاليقُ التي أرى عليك ؟ قال : هذه الشهواتُ التي أُصيبُ من بني آدم ، قال : فهل لي فيها شيءٌ ؟ قال : ربما شبعت ، فثقَّلناك عن الصَّلاة وعنِ الذِّكر ، قال : فهل غيرُ هذا ؟ قال : 
لا ، قال : لله عليَّ أنْ لا أملأ بطني من طعام أبداً ، قال : فقال إبليس : ولله عليَّ أنْ لا أنصحَ مسلماً أبداً ( ) .
ษาบิต อัลบุนานี (ลูกศิษย์อนัส เป็นตาบิอีน) – อิบลีสปรากฏตัวต่อหน้าท่านนบียะหฺยา ท่านเห็นอิบลีสมีอะไรแยอะแยะที่ตัว จึงถามว่านี่อะไร 
อิบลีส - นี่คือความอยาก(กิเลส)ต่างๆ ของลูกหลานอาดัม
นบียะหฺยา - แล้วที่แขวนนี่ มีอะไรของฉันมั้ย ?
อิบลีส – มี บางครั้งที่ท่านกินและอิ่ม เราก็ทำให้ท่านไม่มีอารมณ์ที่จะละหมาดหรือซิกรุลลอฮฺ
นบียะหฺยา – มีอย่างอื่นอีกมั้ย   อิบลีสตอบว่าไม่มี
นบียะหฺยา – ข้าพเจ้าสาบานว่าต่อไปนี้จะไม่ให้กระเพาะฉันอิ่ม
อิบลีส – ข้าพเจ้าก็สาบานว่าต่อไปนี้จะไม่นะซีฮัตใครเลย
وقال أبو سليمان الداراني : إنَّ النفس إذا جاعت وعطشت ، صفا القلب ورقَّ ، وإذا شبعت ورويت ، عمي القلبُ ( ) ، وقال : مفتاحُ الدنيا الشبع ، ومفتاح الآخرة الجوع ، وأصلُ كلِّ خير في الدنيا والآخرة الخوف من الله  ، وإنَّ الله ليُعطي الدنيا من يُحبُّ ومن لا يُحبُّ ، وإنَّ الجوع عنده في خزائن مُدَّخَرة ، فلا يُعطي إلا من أحبَّ خاصة ؛ ولأنْ أدعَ من عشائي لقمةً أحبُّ إليَّ من أن آكلها ثم أقوم من أوَّل الليل إلى آخره ( ) .
อบูสุลัยมาน – นัฟซูเมื่อหิวกระหาย หัวใจจะสดใสและอ่อนโยน แต่ถ้าอิ่มและหายกระหายแล้ว หัวใจจะบอด, กุญแจของดุนยาคือความอิ่ม กุญแจของอาคิเราะฮฺคือความหิว, รากฐาน (ที่กลับ,ที่มา)ของเรื่องดีๆ ในดุนยาและอาคิเราะฮฺ คือความยำเกรงต่ออัลลอฮฺ
ดุนยานี้อัลลอฮฺให้ทั้งคนที่อัลลอฮฺรักและไม่รัก ความหิวของเราอัลลอฮฺจะจารึกไว้ ณ พระองค์ อัลลอฮฺจะให้ความหิวเฉพาะคนที่พระองค์รัก
ถ้าให้ฉันเลือกระหว่างอาหารคำนึง ฉันเลือกที่จะไม่กินดีกว่า เพื่อให้ละหมาดกิยามุลลัยลฺตั้งแต่ต้นจนท้าย(ละหมาดทั้งคืน)
 
มุมมองของสะลัฟในเรื่องการบริหารชีวิต เราควรนำมาปรับค่านิยมของเราในทุกๆเรื่อง ไม่มีใครบอกว่าอิสลามห้ามกินอาหารอร่อยหรือไม่ให้กินอิ่ม “อิ่มได้แต่อย่าบ่อย” 
 
 
 

 

icon4
WCimage
173