ญามิอุลอุลูมวัลหิกัม ครั้งที่ 188 (หะดีษที่ 36/2)

Submitted by admin on Fri, 05/12/2014 - 11:50
หัวข้อเรื่อง
ความยากลำบากในวันกิยามะฮฺ, ผู้ใดปกปิดความอับอายของมุสลิม อัลลอฮฺจะทรงปิดความอับอายของเขาทั้งในโลกนี้และอาคิเราะฮฺ,
สถานที่
มุศ็อลลา White Channel
วันที่บรรยาย
13 เศาะฟัร 1436
วันที่บรรยาย
วันที่อัพ
ขนาดไฟล์
21.20 mb
ความยาว
97.00 นาที
รายละเอียด

วีดีโอ

الحديثُ السَّادِسُ والثلا ثون 
عن أبي هُرَيْرَةَ رضي اللهُ عنه ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ : 
(( مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيا نَفَّسَ اللهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ،وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ يَسَّرَ اللهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ،وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِما سَتَرَهُ اللهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ،
وَاللهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ في عَوْنِ أَخِيْهِ . وَمَنْ سَلَكَ طَرِيْقاً يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْماً سَهَّلَ اللهُ لَهُ بِهِ طَرِيْقاً إِلَى الْجَنَّةِ .وَمَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللهِ يَتْلُونَ كِتَابَ اللهِ وَيَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ ، إِلاَّ نَزَلَتْ عَلَيْهُمُ السَّكِينَةُ ، وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ ، وَحَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ ، وذَكَرَهُمُ اللهُ فِيْمَنْ عِنْدَهُ . وَمَنْ بَطَّأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ )). رَوَاهُ مُسْلِمٌ بِهذَا اللَّفْظِ .
หะดีษที่ 36
จากอบูฮุร็อยเราะฮฺ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ จาก ท่านร่อซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า
“ผู้ใดก็ตามที่ช่วยให้มุสลิม(ผู้ศรัทธา)หลุดพ้นจากความทุกข์อย่างหนึ่งจากความทุกข์แห่งดุนยา อัลลอฮฺจะทรงปลดปล่อยเขา (จาก) ความทุกข์หนึ่งของความทุกข์ในวันกิยามะฮฺ
ผู้ใดช่วยเหลือผู้ที่กำลังยากลำบาก อัลลอฮฺจะทรงช่วยเขาทั้งในโลกนี้และอาคิเราะฮฺ
ผู้ใดปกปิดความอับอายของมุสลิม อัลลอฮฺจะทรงปิดความอับอายของเขาทั้งในโลกนี้และอาคิเราะฮฺ, อัลลอฮฺพร้อมที่จะช่วยเหลือบ่าวของพระองค์ ตราบที่บ่าวคนนั้นชอบที่จะช่วยเหลือพี่น้องของเขา, ผู้ใดขวนขวายหนทางเพื่อแสวงหาความรู้ อัลลอฮฺจะทรงให้ความสะดวกแก่เขาในหนทางไปยังสวรรค์,
เมื่อพวกหนึ่งได้ชุมนุม ณ บ้านแห่งหนึ่งจากบ้านของอัลลอฮฺ (มัสยิด) ด้วยการอ่านคัมภีร์แห่งอัลลอฮฺ และการศึกษาหาความรู้กันและกัน ความสงบราบรื่นก็จะลงมายังพวกเขา และพวกเขาจะถูกปกคลุมด้วยความเมตตา (เราะหฺมัต) แห่งพระผู้เป็นเจ้า และจะถูกล้อมรอบด้วยมะลาอิกะฮฺ และอัลลอฮฺจะทรงระลึกถึงพวกเขาในกลุ่มผู้ที่อยู่ ณ พระองค์ (บรรดามะลาอิกะฮฺที่เฝ้าพระองค์) และผู้ใดปฏิบัติกิจการงานของเขาด้วยความเฉื่อย อัลลอฮฺจะไม่ทรงยกฐานะของเขาอย่างรวดเร็ว”
 
หะดีษทำนองนี้มีหลายสำนวน สำนวนนี้ตามบันทึกของมุสลิม
 
وقوله : (( كُربة من كُرَبِ يوم القيامة )) ، ولم يقل : (( من كُرب الدُّنيا والآخرة )) كما قيل في التَّيسير والسَّتر ، وقد قيل في مناسبة ذلك : إنَّ الكُرَبَ هي الشَّدائدُ العظيمة ، وليس كلّ أحد يحصُلُ له ذلك في الدُّنيا ، بخلاف الإعسار والعورات المحتاجة إلى الستر ، فإنَّ أحداً لا يكادُ يخلو في الدُّنيا من ذلك ، ولو بتعسُّر بعض الحاجات المهمَّة . وقيل : لأنَّ كُرَبَ الدُّنيا بالنِّسبة إلى كُرَب الآخرة كلا شيءٍ ، فادَّخر الله جزاءَ تنفيسِ الكُرَبِ عندَه ، لينفِّسَ به كُرَب الآخرة ،
 ويدلُّ على ذلك قولُ النَّبيِّ  : (( يجمع الله الأوَّلين والآخرين في صعيدٍ واحدٍ ، فيسمَعُهُم الدَّاعي ، وينفُذُهُم البصر ، وتدنو الشَّمسُ منهم ، فيبلُغُ النَّاسُ من الغمِّ والكرب ما لا يُطيقون ولا يحتملون ، فيقول الناسُ بعضُهم لبعض : ألا ترونَ ما قد بلغكُم ؟ ألا تنظرون من يشفعُ لكم إلى ربِّكم ؟ )) ، وذكر حديثَ الشفاعة ، خرّجاه ( ) بمعناه من حديث أبي هريرة .
 
“อัลลอฮฺจะรวบรวมคนรุ่นก่อนและคนรุ่นหลังในสถานที่เดียวกัน, ผู้คนที่จะพูดคุยกับพวกเขาก็จะได้ยินกันทั้งหมด, ใครก็ตามที่จะมองดูพวกเขาก็จะเห็นทั้งหมดเลย, ดวงอาทิตย์จะอยู่ใกล้ศีรษะ, ผู้คนทั้งหลายสะสมความทุกข์(ความลำบาก ทรมาน)ที่ทนไม่ไหว(รับไม่ได้), ผู้คนก็จะคุยกันว่า พวกท่านเห็นมั้ยว่าเราพบกับความลำบากขนาดไหน? พวกท่านเห็นมั้ยใครที่จะขอชะฟาอะฮฺต่ออัลลอฮฺให้แก่พวกท่าน ?” 
 
وخرَّجا ( ) من حديث عائشة عنِ النَّبيِّ  ، قال : (( تُحشرون حُفاةً عُراةً غُرْلاً )) ، قالت : فقلتُ : يا رسول الله ، الرِّجال والنِّساءُ ينظرُ بعضُهم إلى بعضٍ ؟ قال : (( الأمرُ أشدُّ من أن يُهِمَّهم ذلك )) .

“(วันกิยามะฮฺ)พวกท่านจะถูกชุมนุมเท้าเปล่า เปลือยกาย เสมือนเพิ่งเกิดจากมดลูกมารดา(ยังไม่ทำสุนัต)” ท่านหญิงอาอิชะฮฺถามว่า “โอ้ท่านร่อซูลุลลอฮฺ แล้วชายหญิงเดินมองกันอย่างงี้เหรอ”ท่านนบีตอบว่า “เรื่องนั้น(เหตุการณ์วันกิยามะฮฺ)มันรุนแรง(วิกฤติ)เกินกว่าที่ชายหญิงจะคิดในเรื่องนั้น”

وخرَّجا ( ) من حديث ابن عمر عن النَّبيِّ  في قوله :  يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ  ( ) ، قال : (( يقومُ أحدُهم في الرَّشح إلى أنصاف أذنيه )) .
وخرَّجا ( ) من حديث أبي هريرة عن النَّبيِّ  ، قال : (( يَعْرَقُ النَّاسُ يومَ 
 
القيامةِ حتّى يذهب عرَقُهم في الأرض سبعين ذراعاً ، ويُلجِمُهُم حتّى يبلغَ آذانهم )) ولفظه للبخاري ، ولفظ مسلم : (( إنَّ العرق ليذهبُ في الأرض سبعين باعاً ، وإنّه ليبلغ إلى أفواهِ النّاس ، أو إلى آذانهم )) .
وخرَّج مسلم ( ) من حديث المقداد ، عن النَّبيِّ  ، قال : (( تدنُو الشَّمسُ مِنَ العباد حتَّى تكون قدرَ ميلٍ أو ميلين ، فتصهرُهم الشَّمسُ ، فيكونون في العَرَقِ كقدر أعمالهم ، فمنهم مَنْ يأخذُه إلى عَقِبَيه ، ومنهم من يأخذه إلى ركبتيه ، ومنهم من يأخذه إلى حَقْويْهِ ، ومنهم من يُلجمه إلجاماً ))